Ouders stoom laten afblazen

HET VERHAAL VAN JEANNETTE

Jeannette grijpt naar de deurklink. Het is tijd om er even uit te gaan. Bibi is in alle staten en dartelt om haar benen. De oude beagle weet wat er komen gaat en kan niet wachten tot de deur opent. Het is alleen nog even wachten op Erik. Vandaag gaan ze samen naar buiten.

Als de deur uit het slot glijdt stroomt er een zee van licht naar binnen. Alsof moeder natuur hen hoogstpersoonlijk van harte welkom heet. Ze pronkt met haar frisse groen op een achtergrond van hemelsblauw, terwijl hoog in de lucht tientallen vogels duidelijk de tijd van hun leven hebben. Ze is in haar element. Dat zie je, ruik je, voel je. Ook Jeannette ontgaat het niet. Ze kijkt omhoog en ademt met gesloten ogen een flinke teug voorjaar in. In deze tijd prijst ze zich extra gelukkig met hun huis vlakbij het Veluwse bos.

Even laten genieten Erik en Jeannette wandelend over de paden van de lentezon die geen kans onbenut laat om door het bladerdek heen te prikken. Af en toe wisselen ze wat woorden. Het gesprek rolt, als vanzelf, op corona. Het virus zorgde ervoor dat Jeannettes werk nagenoeg stil kwam te liggen. Als een van Nederlands eerste kindercoaches richtte ze in 2007 het KinderCoachGilde op, een beroepsvereniging waarin alle kindercoaches die ze opleidde verenigd zijn. Al deze professionals zaten nu thuis, vaak zonder inkomen. Met een praktijk aan huis vis je namelijk achter het net bij de speciale steunmaatregelen die door de overheid zijn opgezet.

Ik zag haar ogen vochtig worden
toen ik haar vroeg of ze zo nog wel
aan zichzelf toekwam.

Jeannette

Toch denkt Jeannette, lopend over het brede bospad, niet aan haar eigen situatie of die van ‘haar’ coaches. Haar gedachten gaan uit naar al die ouders die nu thuis hun werk, de zorg voor de kinderen en lesgeven moeten combineren. Sinds maandag 16 maart zijn alle scholen in Nederland namelijk dicht. Ze krijgt buikpijn bij het idee aan de druk die nu op de schouders van gezinnen ligt.
“Ik maak me zo’n zorgen over al die kinderen”, besluit Jeannette uit te spreken tegen haar man. “Een paar dagen geleden stond een moeder bij ons aan de deur met zelfgebakken cakejes. Ze probeert uit alle macht een drukke baan met de zorg voor haar kinderen te combineren. Maar de laatste weken zag ze het even niet meer zitten. Ze voelt zich vooral moe, heel moe. Toen ik haar vroeg hoe ze dan de tijd vindt om cakejes te bakken, zei ze: ik moet toch wat. Tussen het huiswerk door wil ik de kinderen ook iets leuks laten doen. Ik zag haar ogen vochtig worden toen ik haar vroeg of ze zo nog wel aan zichzelf toekwam.”

Foto: Nienke de Groot

Erik kijkt zijn vrouw aan. “Jeetje, wat heb je toen gedaan?” “Haar gezegd dat ze me altijd mag bellen. Om te praten, te huilen, te schreeuwen, het maakt niet uit.” Zwijgend lopen ze verder, naast elkaar, op de automatische piloot het pad volgend. Net nadat Jeannette een boomstronk ontwijkt schiet haar iets te binnen. “Dat is het, Erik. Ik kan iets doen. Weet je waar ouders nu behoefte aan hebben? Stoom afblazen! Ik ga een hulplijn voor ze opzetten, samen met alle coaches uit het KinderCoachGilde.” Erik krijgt er kippenvel van. “Dat doen we. Op mijn support kun je alvast rekenen.”

Weet je waar ouders nu behoefte aan hebben: stoom afblazen.

Jeannette

Thuis aangekomen slaat Jeannette enthousiast aan het regelen. Ze heeft nog geen vastomlijnd plan, maar dat houdt haar niet tegen. Het ontstaat wel tijdens het rennen, denkt ze. Het is typisch Jeannette. De ontwerper die het logo voor haar bedrijf maakte, Martine van Bon, vraagt ze een banner te maken voor internet. Dezelfde avond nog is het geregeld. Vervolgens maakt ze met haar mobiele telefoon een filmpje van zichzelf waarin ze alle kindercoaches uit haar netwerk oproept om mee te helpen. In no time haken 130 coaches aan. De docenten van haar opleidingsinstituut en de mentoren van het KinderCoachGilde verzoekt ze als achterban te fungeren voor de deelnemende coaches. Ook die zeggen direct en volmondig ‘ja’. Voor Jeanette voelt het alsof ze vleugels heeft gekregen. In een dag wekt ze haar idee tot leven.  

Gesterkt door een enorme bundel energie pakt ze de week erop door. Ze begint aan de website. De namen van alle deelnemende coaches moeten erop, vindt ze. Als je belt is het immers fijn als je weet met wie je belt. Het is een hels karwei, waar ze – tussen de bedrijven door – een week mee zoet is.

Ondertussen vraagt ze businesscoach Marlies van der Hout een webinar te geven, zodat de deelnemende coaches haar kunnen gaan helpen bij het lokaal bekendmaken van het initiatief. Iedereen is enthousiast. Zelfs de Linda Foundation toont interesse als ze hen vertelt over haar idee tijdens een interview over stiefmoederschap in coronatijd. Voor ze het weet staat het verhaal over haar hulplijn voor ouders op de populaire Linda-website. Alles lijkt mee te zitten, de spanning die de coronacrisis met zich meebrengt verdwijnt bij Jeanette daardoor naar de achtergrond en maakt plaats voor een glimlach van oor tot oor.

Ik verwacht dat onze kracht zit in het kleine en persoonlijke. Steun elkaar dus.

Jeannette

Tot de volgende ochtend de telefoon gaat. Een dame vertelt geagiteerd dat in het artikel de naam van haar initiatief wordt vermeld. Jeannette is zich van geen kwaad bewust. Ze vraagt door om te achterhalen waar het probleem precies zit. Dan blijkt dat elders in Nederland is gewerkt aan een soortgelijk plan. Door die club zijn zelfs al fondsen geworven en een landelijk mediaplan opgezet. Jeannette luistert terwijl de moed haar in de schoenen zinkt. Ze had geen idee. Ze wilde er vooral voor de ouders zijn en zag een prachtkans voor kindercoaches om zichzelf te profileren. Waar blijft zij nu als eenling met haar actie? Al haar bevlogenheid is in een telefoontje verdwenen. Ze ligt er de hele nacht wakker van. Wat nu?

De volgende ochtend besluit ze opnieuw een filmpje te maken dat ze kan sturen naar iedereen die inmiddels was aangehaakt. Zonder make up, het haar snel in een staart, kruipt ze voor de camera. Ze vertelt van het telefoontje en probeert de kindercoaches moed in te spreken. Maar stiekem ook zichzelf. “Natuurlijk gaan we landelijk door. Besef je dat jullie het gezicht zijn van je eigen werk. Pak dus deze kans om jezelf te profileren.” Ze merkt dat ze haar tranen moet onderdrukken. “Ik blijf jullie webinars geven als ondersteuning, maar ik merk dat ik moe ben van het pompen van zoveel energie in iets waar ik ontzettend in geloof. Als ik kijk hoe die andere partij het aanpakt ben ik alleen bang dat we vervagen. We zullen het van onze lokale initiatieven moeten hebben. Ik verwacht dat onze kracht zit in het kleine en persoonlijke. Steun elkaar dus. Laat lokaal je gezicht zien. Doe het voor de kinderen en hun ouders.”

Een terneergeslagen gevoel houdt Jeanette nog dagen gekluisterd. Er komt niet veel meer uit haar vingers en ze besluit er met Erik een weekendje tussenuit te gaan. Wat ze niet weet is dat het bij alle aangesloten kindercoaches ondertussen gonst van de energie. Ze staan op en zetten samen de schouders eronder. Ze maken flyers, zoeken de media op en vertellen enthousiast over het idee van Jeannette. Zo zorgen ze ervoor dat het initiatief door de media wordt opgepikt en het project zijn vleugels terugkrijgt. Zonder dat Jeannette hier iets voor hoeft te doen. Haar idee, haar kindje, wordt nu gedragen door haar coaches. Als Jeanette het hoort realiseert ze zich dat ze door het hele traject twee belangrijke lessen heeft geleerd, namelijk ‘ook dit probleem is een levensles’, maar vooral ook ‘je staat er niet alleen voor’. Nota bene zaken die ze als kindercoach ouders en kinderen al zo vaak meegaf. Ze staat in de hal van haar huis en grijpt naar de deurklink. Het is tijd om er even uit te gaan. Dit keer met een lach op haar gezicht.


Onderzoek van het Zilveren Kruis toonde inmiddels aan dat ruim de helft van alle Nederlandse gezinnen meer stress ervaarde sinds de uitbraak van de coronacrisis. Sinds maandag 11 mei mochten basisschoolleerlingen voor de helft van de tijd weer naar school. Leerlingen uit het speciaal onderwijs mochten vanaf die dag weer volledig naar school. Een voorwaarde was wel dat ze gezond zijn en dat niemand in het gezin coronaverschijnselen vertoont.

Uiteindelijk nemen 145 Nederlandse kindercoaches aan het initiatief van Jeanette deel. Linda Magazine, het Algemeen Dagblad, RTV Utrecht en tal van lokale media besteden aandacht aan het initiatief. Het aantal telefoontjes dat binnenkomt blijft goed te behappen. De ouders die bellen zijn vooral dankbaar voor de kans die ze krijgen om hun hart te luchten of stoom af te blazen bij iemand die daar niet van schrikt en helpt vol te houden. Dat is een kindercoach immers gewend.

Tekst & fotografie: Stories by Dymph.